<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d8823282\x26blogName\x3d%CE%97+%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://kourouna.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del_GR\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://kourouna.blogspot.com/\x26vt\x3d5161785943150307702', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Αναχώρηση

Δευτέρα, Οκτωβρίου 10, 2011
Υπό την απειλή της έξωσης, μαζεύω τα πράγματά μου και ετοιμάζομαι για άλλη μια μετακόμιση. Χωρίς δουλειά και με τρεισήμισυ γάτες υπό μάλης θα φιλοξενηθώ σε ένα φιλικό σπίτι για όσο χρειαστεί. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι καλοί φίλοι, δηλαδή. Βάζοντας βιβλία σε κούτες, βρήκα πριν από λίγο το αγαπημένο βιβλίο των παιδικών χρόνων μου, που δεν ξεπεράστηκε ποτέ από κανένα άλλο. Δεν λάτρευα απλώς τον Χωκ Φινν, ήμουν ο Χωκ Φινν, και όσοι με διάβαζαν στην Κουρούνα ξέρουν ότι το αγαπημένο μου χόμπι είναι το ψάρεμα γατόψαρων...

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο φτάνω στην τελευταία παράγραφο: "Δεν έχω τίποτε άλλο να γράψω και χαίρομαι γι' αυτό. Αν ήξερα πόσο δύσκολο θα ήταν, δεν θ' άρχιζα ποτέ μου να γράφω ένα βιβλίο. Δεν την παθαίνω άλλη φορά. Πρέπει πάντως να φύγω από τους Φελπς όσο μπορώ πιο γρήγορα, γιατί η θεία Σάλι είπε πως θέλει να με υιοθετήσει και να με κάνει άνθρωπο. Εγώ δεν έχω καθόλου όρεξη γι' αυτό. Δοκίμασα κι άλλη φορά".

Έπειτα από τόσα χρόνια, ταυτίζομαι ξανά με τον Χωκ. Παίρνω το δισάκι μου και ξεκινώ πάλι για το άγνωστο, χωρίς να έχω γίνει άνθρωπος...

buzz it!


Kι άλλο, κι άλλο!
έκραξε Η Κουρούνα