<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d8823282\x26blogName\x3d%CE%97+%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://kourouna.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3del_GR\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://kourouna.blogspot.com/\x26vt\x3d5161785943150307702', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Λαίδη Τσάτερλι καλεί Ταρατατά





Η Αμαλία Κανονάκη, του Σωτήρη και της Ευανθίας –χονδρέμπορου και μοδίστρας αντίστοιχα–, ήταν παιδί διαβαστερό, σε αντίθεση με τον κατά δύο χρόνια μεγαλύτερο αδερφό της, το Σωκράτη, που όταν έβλεπε βιβλίο αριστερά τρεπόταν σε άτακτη φυγή προς τα δεξιά. Στο σπίτι τους δεν υπήρχε τεράστιο απόθεμα βιβλίων, όμως ό,τι βρισκόταν στη μικρή ξύλινη βιβλιοθήκη του χολ, η Αμαλία το είχε ξεκοκαλίσει: την Ελληνική και Παγκόσμια Λαογραφία και Γεωγραφία των εκδόσεων Γιοβάνη, τους πέντε τόμους της εικονογραφημένης παιδικής και σχολικής εγκυκλοπαίδειας Ο Σύμβουλος των Νέων, την Αγία Γραφή, τα Άπαντα του Σουρή, τα Άπαντα του Παπαδιαμάντη (αυτά με τη βοήθεια του μπαμπά της γιατί είχαν υπερβολικά πολλές άγνωστες λέξεις), και τα Άπαντα του Δημήτρη Ψαθά.
Μάλιστα, ο κύριος Σωτήρης, που ήταν μέγας θαυμαστής του Σουρή, είχε υποχρεώσει την Αμαλία να αποστηθίσει τα έργα του, και κάθε που έφτανε η γιορτή του Σωτήρος, αφού πρώτα την έντυναν σαν τούρτα –όπως έλεγε ο ζηλιαρόγατος Σωκράτης– στα άσπρα ή τα ροζ, με τεράστιους φιόγκους και φραμπαλάδες, και της περνούσαν το μεγάλο χρυσό βαφτιστικό σταυρό της στο λαιμό, στη συνέχεια την έστηναν στη μέση του σαλονιού για να δώσει παράσταση. Και η Αμαλία, που από τη μια σιχαινόταν να αποτελεί ατραξιόν σαν τη γυναίκα με τα μούσια στο τσίρκο, από την άλλη όμως ήταν πνεύμα πρακτικό, ακουμπούσε τις γροθιές της στους παιδικούς γοφούς της, πρότεινε το δεξί πόδι με τη μύτη του καλογυαλισμένου μαύρου παπουτσιού της στραμμένη στο πλάι, σήκωνε το βλέμμα της στον πολυέλαιο με τα εκατοντάδες κρυσταλλάκια που λαμποκοπούσαν, κι άρχιζε το ουάν γούμαν’ς σόου. Το σουξέ της ήταν η μονόπρακτη κωμωδία Άλλ’ αντ’ άλλων, όπου έπαιζε όλους τους ρόλους: το μπακάλη Κολοκάβουρα και τον έφορο Σουφρίδη, τον πεθερό Μανέστρα και τη Χρυσή, τη Φωτεινή και τους Μενιδιάτες αγρότες.
Οι μπαρμπάδες χειροκροτούσαν με συγκρατημένο ενθουσιασμό, οι θειάδες έβγαζαν τσιρίδες θαυμασμού, τα ξαδέρφια κι ο Σωκράτης υπέφεραν σιωπηλά από ζήλια, ο κύριος Σωτήρης σκούπιζε ένα αδιόρατο δάκρυ περηφάνιας, η κυρία Ευανθία δεχόταν συγχαρητήρια και κερνούσε καριόκες, και η Αμαλία αναρωτιόταν πόσα εικοσάρικα και πενηντάρικα θα τσέπωνε από το νούμερό της. Και τσέπωνε κάμποσα γιατί στο Κανονακέικο άρεσαν τα θεάματα και την ασημώνανε αδρά, μέχρι που πάτησε τα έντεκα και, προς μεγάλη απογοήτευση του μπαμπά της, βαρέθηκε να παριστάνει την ασώματον κεφαλήν, έστω και με αμοιβή.
Περίπου τον καιρό που το σόι στερήθηκε τη θεατρική βραδιά της ονομαστικής εορτής του κυρίου Σωτήρη, οι αναγνωστικές ανησυχίες της Αμαλίας μεγάλωσαν. Καλή και άγια η Παγκόσμια Λαογραφία και Γεωγραφία –που ήταν η αγαπημένη εγκυκλοπαίδεια του μπαμπά–, αλλά πόσες φορές πια να διαβάσει κανείς ότι «σήμερον η πειρατεία και το κυνήγι των κεφαλών έχουν σημαντικώς περιορισθή και οι Νταγιάκ του Σαραβάκ περιορίζονται στην αγοραπωλησίαν των κρανίων, που εξακολουθούν να αποτελούν την πολυτιμοτέραν διακόσμησιν κάθε νοικοκυριού Νταγιάκ»; Το πολύ το κύριε-έλεησον το βαριέται κι ο παπάς.
Έτσι, η Αμαλία έβαλε πλώρη για τα βιβλία της μαμάς της, τα οποία η κυρία Ευανθία φύλαγε σε μια κομψή ραφιέρα στο άδυτο του σπιτιού, δηλαδή τη συζυγική κρεβατοκάμαρα. Ζήτησε λοιπόν η Αμαλία να της επιτρέψει να τα διαβάσει, κι εκείνη της υποσχέθηκε ότι θα συζητούσε το θέμα με τον πατέρα της.
«Αυτά δεν είναι κατάλληλα βιβλία για την Αμαλία. Ας ξαναδιαβάσει την παγκόσμια γεωγραφία», είπε ο κύριος Σωτήρης όταν του ανακοίνωσε η γυναίκα του την επιθυμία της κόρης τους.
«Ωχ, καημένε Σωτήρη! Λύσσαξες πια με την παγκόσμια γεωγραφία», αγανάκτησε η κυρία Ευανθία, που ήταν γυναίκα σοβαρή και καθωσπρέπει, και τη σκανδάλιζε η ενασχόληση της Αμαλίας με τους λογής λογής ξεβράκωτους κανίβαλους αυτού του κόσμου. «Κορίτσι είναι, ας διαβάσει και κανένα βιβλίο της προκοπής».
«Άσε μας, βρε Ανθούλα, μην αρχίσω τώρα! Τι θες; Να αποβλακωθεί το παιδί με τα άνοστα και άχρηστα μυθιστορήματα που κάθεσαι και διαβάζεις εσύ;» είπε ο κύριος Σωτήρης. Ηλίου φαεινότερον πως δεν είχε σε μεγάλη υπόληψη το αναγνωστικό κριτήριο της συζύγου του.
«Τα βιβλία μου είναι άνοστα και άχρηστα μυθιστορήματα, ενώ να βλέπει η κόρη σου στην εγκυκλοπαίδεια τις αηδιαστικές γαϊδουρίσιες μαλαπέρδες των σκυλαραπάδων ανθρωποφάγων και τις καλαμοβύζες γυναίκες τους είναι χρήσιμο και ηθικοπλαστικό, έτσι;» ξεσπάθωσε η κυρία Ευανθία, ζεματισμένη από το δηκτικό σχόλιο του άντρα της.
Ο κύριος Σωτήρης δε βρήκε το κουράγιο να υποστηρίξει τη γνώμη του, να της πει ότι η εγκυκλοπαίδεια ήταν γραμμένη από έγκριτους επιστήμονες και πως οι φωτογραφίες των σκυλαραπάδων τουλάχιστον είχαν ανθρωπογεωγραφικό ενδιαφέρον, ενώ τα δικά της βιβλία ήταν αποκυήματα της φαντασίας του κάθε ακοινώνητου και, συνήθως, ανέραστου γραφιά. Βλέποντας τη γυναίκα του να στέλνει στο γερο-διάολο με τόση ευκολία τον καθωσπρεπισμό και τη σοβαρότητά της, κατάλαβε πως, όπως συνέβαινε συχνά στους διαξιφισμούς τους, η ήττα του ήταν βέβαιη. Πρόβαλε λοιπόν ένα χλιαρό βέτο, θέλοντας να διασώσει, όσο ήταν δυνατόν, την αξιοπρέπειά του ως κεφαλής του σπιτιού.
«Πολύ καλά, θα σου κάνω το χατίρι», της είπε μεγαλόψυχα. «Ας τα διαβάσει τα περίφημα βιβλία σου. Σου απαγορεύω όμως να της δώσεις την Πάπισσα Ιωάννα και τον Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι». Δε θέλω να πιάσει η Αμαλία στα χέρια της αυτά τα πορνογραφήματα!» κατακεραύνωσε με ύφος αυστηρό και τελεσίδικο τη γυναίκα του, παίρνοντας την εκδίκησή του.
Η κυρία Ευανθία, ουδόλως εντυπωσιασμένη από τους λεονταρισμούς του κυρίου Σωτήρη, του γύρισε με αυτοκρατορική μεγαλοπρέπεια τα οπίσθια και πήγε να ανακοινώσει στην Αμαλία το πόρισμα των γονεϊκών διαβουλεύσεων.
Η Αμαλία πέταξε στα ουράνια από τη χαρά της. Η απαγόρευση του μπαμπά της δεν την απασχόλησε καθόλου. Σιγά μη σκοτιζόταν για δυο ψωροβιβλία, αφού η μαμά της, φύση ευαίσθητη και ονειροπόλα, είχε ένα φόρτωμα από εκείνα τα αναγνώσματα που μιλάνε απευθείας στην τρυφερή γυναικεία καρδιά: να τα Ανεμοδαρμένα ύψη, να το Όσα παίρνει ο άνεμος, να η Τζέιν Έιρ, να η Κυρία με τις καμέλιες, να η Άννα Καρένινα, να η Ρεβέκα, να, να, και πάλι να. Η Αμαλία σάλπαρε στους ωκεανούς της ρομαντικής παγκόσμιας λογοτεχνίας και ακόμα θα θαλασσόδερνε με το πλοίο της Αγάπης αν οι συγκυρίες δεν άλλαζαν τη ρότα της.
Την ίδια εποχή που θλιβόταν και βούρκωνε με τα βάσανα των χτυπημένων από τη μοίρα ηρωίδων των βιβλίων της κυρίας Ευανθίας, άρχισε να της συμβαίνει κάτι ανεξήγητο -κάτι τρομακτικό, αλλά συνάμα συγκλονιστικά ωραίο. Κάθε τόσο, αργά τη νύχτα συνήθως, κι ενώ είχε πέσει στο κρεβάτι της για ύπνο, την έπιανε ανησυχία, το πρόσωπό της φούντωνε και έκαιγε, κι ένα παράξενο, πολύ παράξενο λίγωμα ανάμεσα στα πόδια τη βασάνιζε. Και τότε, χωρίς να ξέρει γιατί, από ένστικτο και μόνο, άρχιζε να στριφογυρίζει και να τρίβεται πάνω στο στρώμα όπως έκαναν νιαουρίζοντας παραπονιάρικα καμιά φορά οι αδέσποτες γάτες στον κήπο, που τις άκουγε ο μπαμπάς κι έλεγε τσαντισμένος στη μαμά της, «Πάλι σέρνουν τα κωλόγατα, μας πήρανε τ’ αφτιά! Βρέξ’ τα με το λάστιχο!».
Η Αμαλία δεν καταλάβαινε τι σέρνανε οι γάτες αφού ποτέ δεν είδε το παραμικρό δεμένο στις ουρές τους, αλλά δεν την ένοιαζε κιόλας. Εκείνο που είχε σημασία ήταν πως, αν πάσχιζε αρκετά πάνω στο κρεβάτι, καβαλώντας το μαξιλάρι ή τα σκεπάσματά της και σφίγγοντάς τα με τους λιπόσαρκους μηρούς της, κάτι πίσω από τον αφαλό της έπεφτε σαν παραγινωμένο ροδάκινο από το κλαδί του κι έσκαγε με δύναμη χαμηλά στην κοιλιά της, προκαλώντας της ένα γλυκό συναίσθημα που αδυνατούσε να περιγράψει. Όχι ότι την ενοχλούσε η αδυναμία της να ντύσει με λέξεις αυτό το συναίσθημα. Άλλωστε σε ποιον να μιλούσε; Στον ηλίθιο το Σωκράτη που ασχολιόταν όλη τη μέρα με το ποδήλατό του, ή στους γονείς της που σίγουρα θα την κατσάδιαζαν, αφού τόσες και τόσες φορές είχαν τονίσει σ’ εκείνη και τον αδερφό της ότι δεν πειράζουμε ποτέ αυτό που έχουμε μέσα στο βρακί μας γιατί θα μας κόψει ο καλός Θεούλης το χέρι από τη ρίζα; Φυσικά, ο ισχυρισμός της μαμάς και του μπαμπά της ήταν μια μπούρδα και μισή. Το χέρι της Αμαλίας, από περιέργεια, είχε ξεστρατίσει αρκετές φορές εκεί κάτω, και να που δεν ήταν κουλή. Άρα; Συνέχισε λοιπόν απτόητη τις περιοδικές μεταμεσονύχτιες περιστροφές γύρω από τον άξονά της, ελπίζοντας πως θα ερχόταν η ώρα που θα αποκρυπτογραφούσε το μυστήριό τους.
Στο μεταξύ, το απόθεμα των μυθιστορημάτων της κυρίας Ευανθίας άρχισε να φθίνει και τελικά –λίγες βδομάδες πριν από τον Ιούλιο που η Αμαλία έκανε τις θαυμαστές ανακαλύψεις– σώθηκε. Τότε η Αμαλία θυμήθηκε τα δύο απαγορευμένα φρούτα στη ραφιέρα της μαμάς της κι άρχισε να γυροφέρνει την κρεβατοκάμαρα των γονιών της όπως ο λύκος το θήραμά του. Η κατά μέτωπον επίθεση αποκλειόταν. Αν η κυρία Ευανθία έπαιρνε χαμπάρι το ενδιαφέρον της κόρης για τα δύο μυθιστορήματα, η λαίδη Τσάτερλι και η πάπισσα Ιωάννα θα καταχωνιάζονταν άπαξ διά παντός σε κάποιο κλειδωμένο συρτάρι. Και η Αμαλία, που τώρα πια ήταν σίγουρη ότι τα συγκεκριμένα βιβλία έκρυβαν κάποιο μεγάλο μυστικό κατάλληλο μόνο για ενήλικους –αλλιώς γιατί τα είχε απαγορεύσει ο μπαμπάς; - θα έχανε οριστικά την ευκαιρία να το αποκαλύψει.

(συνεχίζεται)

4:51 μ.μ.
Anonymous Ρενάτα είπε και ελάλησε...

Αναμένουμε εναγωνίως τη συνέχεια! ;)    



11:10 μ.μ.
Blogger Troll είπε και ελάλησε...

χεχεχε κατι ηξερε ο πατερας μου και δεν με αγοραζε ποδηλατο!!!!(εγω το ειχα τσιακα)!!!!    



1:49 π.μ.
Blogger regina b. είπε και ελάλησε...

Μην το κόβεις στη μέση πάνω στο καλύτερο σημείο!    



11:48 π.μ.
Blogger fevis είπε και ελάλησε...

Σούπερ.... Μην μας αφήσεις να περιμένουμε πολύ....    



2:29 μ.μ.
Anonymous Η ΚΑΡΑΚΑΗΔΟΝΑ είπε και ελάλησε...

Μπράβο Κουρούνα! Τιμάς τη συνομοταξία μας.    



9:05 μ.μ.
Blogger Μπαμπης Ζαβος είπε και ελάλησε...

Αξιότιμη κυρία Κουρούνα

Αδιστάκτως και με παρρησία σας δηλοποιώ ότι βρήκα υψηλό αίσθημα ευθύνης στο ποστ σας αυτό στο οποίο με πόνο ψυχής και συναγερμό του πνεύματός σας καταθέτετε έργο ικανό και επαρκές να αποβεί κύρηκας του καλού στη μάχη με το κακό και το μίσος, που μεγαλώνει στους καιρούς μας με γεωμετρική πρόοδο.

Δικός σας
Μπάμπης Ζαβλός    



11:41 π.μ.
Blogger Σπιτόγατος είπε και ελάλησε...

Τη συνέχεια και γρήγορα παρακαλώ!!!
Μας άναψες και μας άφησες στα κρύα του λουτρού!!!
ΧΕΧΕ    



1:27 μ.μ.
Blogger lolita είπε και ελάλησε...

δεν μας αρεσουν οι ζαβολιες κυρια κουρουνα μας..    



1:33 μ.μ.
Blogger An-Lu είπε και ελάλησε...

Σήκουελ!!!!!
Που είναι το σήκουελ!!!!
κρα-κρα-κρα!
;-)    



1:33 μ.μ.
Blogger Ιφιμέδεια είπε και ελάλησε...

Θρίαμβος! Σούπερ κείμενο!

Ήρθες φορτσάτη από τη Γερμανία και φαίνεται! Μη μας σκάσεις γιά τη συνέχεια!    



5:10 μ.μ.
Blogger maria είπε και ελάλησε...

υπέροχο κείμενο πραγματικά!    



9:37 π.μ.
Blogger Alexis Stamatis είπε και ελάλησε...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ
ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ ΚΛΙΚ....
Για τεχνικους λόγους που δεν μου δινουν τη δυνατοτητα να μπω στο προηγουμενο μπλογκ, το ιστολογιο μεταφερεται εδω. Το προηγουμενο θα λειτουργει ως αρχείο οταν και αν καταφερω να το ξαναβρω. Αντε κι αλλη φορα να μαθω να παιζω με τα κουμπια!
υγ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!    



1:25 μ.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε και ελάλησε...

Βάζω εξ αρχής ψευδώνυμο "μην κρίνετε για να μην κριθείτε"

"Αλέξις Σταμάτις" δεν είναι άκομψο να μπαίνετε σε ένα μπλογκ, να κάνετε την εκτενή ανακοίνωση σας και μετά ως υστερόγραφο να δείχνετε τη μεγαλοθυμία να γράψετε κι ένα σχόλιο για το συγκεκριμένο μπλογκ-ποστ;

Συγχίστηκα και, όπως υποδηλώνει και το νικ μου, δεν θα κάνω κανένα σχόλιο για το κείμενο της Αμαλίας!    



1:49 μ.μ.
Anonymous skantzoxoiros είπε και ελάλησε...

ανυπομονω...    



2:00 μ.μ.
Anonymous tsa είπε και ελάλησε...

Δεν παίζεται ο άνθρωπος [σταματης] διαφήμιση να κάνει κι όπου την κάνει. μμμμμμμμμμμ Καλά δεν ντρέπεσαι ρε;    



3:50 μ.μ.
Blogger Tsatilas είπε και ελάλησε...

Σχολιάζοντας το υπέροχο τούτο κείμενο. Αγαπητή Κουρούνα και εγώ επισκέφθηκα πρόσφατα την Γερμανία αλλά ούτε κατά διάνοια να γράψω τέτοιο όμορφο κείμενο. Να είσαι καλά και περιμένουμε με αγωνία τη συνέχεια.    



7:48 μ.μ.
Blogger Idάκι είπε και ελάλησε...

Τώρα θα καρφωθώ πολύ αν πω ότι ταυτίστηκα με την Αμαλία; Πέρα από τις παραστάσεις που δεν απήγγειλα Σουρή αλλά τα χίλια δύο άλλα, λες και διαβάζω σε χιουμοριστικό διήγημα τα παιδικά μου χρόνια ;P    



8:15 μ.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε και ελάλησε...

ασ΄το και έτσι.μόνο και ..μεταμοντέρνο..
μπράβο μου άρεσε    



4:42 μ.μ.
Blogger Η Κουρούνα είπε και ελάλησε...

Παιδιά, δεν είναι ανάγκη να πάρουμε από τα μούτρα τον Αλέξη Σταμάτη. Εφόσον δεν μπορεί να μπει στο μπλογκ του, είναι λογικό να θέλει να ανακοινώσει κάπου την καινούρια διεύθυνσή του. Και πού αλλού μπορεί να το κάνει αυτό αν όχι στα μπλογκ των άλλων;

Με λίγα λόγια: κουλάρετε, βρε!

ΥΓ
Οσονούπω η συνέχεια της Αμαλίας.    



4:59 μ.μ.
Blogger Urfurslaag είπε και ελάλησε...

@ Κουρούνα: το ζήτημα Alexis Stamatis βρίσκεται υπό έρευνα από τους ψυχραιμότερους εξ ημών, την αφρόκρεμα των επιστημόνων της βλογκοσφίερ, τον δρ Φλάτζα και τον κ. Μπάμπη Ζαβό.

Εμείς δεν είμαστε επιστήμονες, ούτε ιδιαίτερα ψύχραιμοι άρα έχουμε ενοχληθεί από το γεγονός ότι ο Alexis Stamatis μεταφέρει εδώ το μπλογκ του;

Την άδεια σου την πήρε για να σου κουβαληθεί;
Θα χωρέσετε εδωμέσα;    



1:13 π.μ.
Anonymous Θαυμαστής είπε και ελάλησε...

Einfach υπέροχο. Κυρία Κουρούνα, μπορείτε σας παρακαλώ να μας ανακοινώσετε, πάνω κάτω, την ημερομηνία που θα μας δώσετε τη συνέχεια αυτού του θαυμάσιου κειμένου? Δεν μπορώ να μπαίνω βγαίνω καθημερινά χάνοντας ώρες από τη δουλειά μου (Ταξιτζής άνθρωπος)! Σας ευχαριστώ για την κατανόηση.    



10:11 π.μ.
Anonymous tsa είπε και ελάλησε...

Μπαίνε εσύ κάθε μέρα μετά τη δουλειά και κάποια μέρα θα πετύχεις τη συνέχεια. Ετσι κάνουμε κι εμείς φίλε ταξιτζή    



11:57 π.μ.
Anonymous Félix Valloton είπε και ελάλησε...

Αγαπητή Κουρούνα,
αν ήξερα ότι σκοπεύατε να εικονογραφήσετε ένα τέτοιο πόνημα όταν μου ζητήσατε να σας στείλω κάποιο έργο μου, θα φρόντιζα να ψάξω περισσότερο ώστε να σας εφοδιάσω με καλύτερο υλικό -- έργα δηλαδή όπως αυτό.
Ας είναι.

ΥΓ. Τέλειωνε ρε. Τι θα γίνει με τη συνέχεια;    



9:35 μ.μ.
Blogger gerasimos είπε και ελάλησε...

Δεν θα σχολιάσω το υπέροχο τούτο κείμενο, γιατί διαβάζω τις περιπέτειες με τον Φιντέλ. Απολαυστική διήγηση, ρεαλιστικά χιουμοριστική - ή χιουμοριστικά ρεαλιστική, όπως το πάρει κανείς! Φράσεις όπως το 'αηδιαστικό χιλιομασημένο γουρουνίσιο αυτί' βγάζουν γέλιο μόνες τους, με τις ίδιες τις λέξεις. Να'σαι καλά! (Απολαμβάνω την ανάγνωση με μουσική υπόκρουση από το blog του 'Ναυαγού'/'message in a bottle'.) Όλε!    



9:53 μ.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε και ελάλησε...

Kουρούνα μέγιστη,

Τη συνέχεια γρήγορα! Διαφορετικά θα οργανωθούμε και θα διοργανώσουμε Πανκουρουνικό Συλ-αλλητήριο στο Σύνταγμα! Αυτή τη φορά θα κάψουμε και τη Βουλή! Αυτό δεν είναι απειλή, είναι προειδοποίηση!
Αλέκα    



1:27 π.μ.
Blogger αθεόφοβος είπε και ελάλησε...

Eυτυχώς η μοδίστρα μητέρα που δεν έιχε τον Μεγάλο Ερωτικό στην βιβλιοθήκη της!
Υποψιάζομαι ανήθικον συνέχειαν !!    



1:57 μ.μ.
Anonymous GOOGLEBOMB είπε και ελάλησε...

SPREAD THE MESSAGE!
ΒΑΛΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟ LINK MALPRACTICE (http://fakellaki.blogspot.com/) ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ "ΓΙΑΤΡΟΣ" KAI ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ BANNER. ΕΤΣΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ GOOGLE SEARCH ΜΕ KEY WORD ΤΗ ΛΕΞΗ AYTH, ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤ'ΟΝΟΜΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ. ΜΗ ΤΟ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕΤΕ, ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!

(ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ alwaysplay@gmail.com)    



2:15 μ.μ.
Blogger X-ray είπε και ελάλησε...

Περιμένοντας την συνέχια... Κι άλλο!    



8:45 μ.μ.
Blogger ΑΡΧΕΙΟ είπε και ελάλησε...

Στην αστική μας μοναξιά
βρίσκουμε δυο λέξεις
να τις τσαλακώσουμε
να σπάσει η σιωπή.
Τη μια πρόλαβα να την ακούσω
σαν ψέλισες... ανία.    



1:12 μ.μ.
Blogger Μαύρος Γάτος είπε και ελάλησε...

Κι άλλο! Κι άλλο!

Μετά το Ταρατατά φαντάζομαι ακολουθεί το "Διάβασέ με";;;;

Σ;)))))    



10:09 π.μ.
Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε και ελάλησε...

Οπως πάντα ..
Πιπεράτη και γλυκιά μαζί..

Καλημέρα ..    



10:20 π.μ.
Blogger Dr.Φλάντζας είπε και ελάλησε...

Αγαπητή κυρία, Κουρούνα:

Την διάυγειαν κε την διαχρωνικότηταν των κειμένων σας μπορεί να την συγκρίνει κανίς με του Όσκαρου Γουάιλτου κε του Γεώργιου Μητσικώσταν. Συνεχίστε το ιστολογικόν σας έργον.

Θα ζήσω ελέυθερο πουλί κε οχι κουρούνα σε κλουβί,
Dr.Φλάντζας    



2:54 μ.μ.
Anonymous Ανώνυμος είπε και ελάλησε...

Ρε πούστα μου! Τι έγινε αυτή η Κουρούνα και η Αμαλία μαζί;    



10:15 μ.μ.
Blogger Troll είπε και ελάλησε...

Η Αμαλια συνεχιζε τις περιοδικές μεταμεσονύχτιες περιστροφές γύρω από τον άξονά της,εμεις εγκαστρωθηκαμεν!!!!:-)))    



1:45 μ.μ.
Blogger Throgos είπε και ελάλησε...

Έξοχο. Η εσωτερική σας εστίαση μυρίζει σαν θυμάρι του αγρού. Το ύφος σας είναι αντάξιο ενός Βιζυηνού. Τουλάχιστον αντάξιο ενός μεγάλου μέρους των Βιζυηνών. Συνεχίστε αναλόγως.

Με αγάπη,
Αμαλία.    



10:20 μ.μ.
Anonymous πάνος είπε και ελάλησε...

Σχολιάζω το υπέροχο τούτο κείμενο: υπέροχο!    



7:03 μ.μ.
Blogger Yellow Kid είπε και ελάλησε...

Πολύ ωράιο, Κουρούνα μας!Αν και δεν είσαι αναγγασμένη να μας το πείς πρέπει να έχει πολλά βιωματικά σου στοιχεία.
Να ελπίζω οτι έχεις ήδη κάποιου στο κομπιούτορα σου την συνέχεια του σε μορφή word και απλώς την επεξεργάζεσαι.30 με 37 αναγνωστες περιμένουμε τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα της Αμαλίας!    



3:15 π.μ.
Blogger Πέπε είπε και ελάλησε...

Καλέ, μας ξέχασες; Δυο μήνες πάνε που περιμένουμε τη συνέχεια!

Τουλάχιστον, όποτε ωριμάσει μέσα σου, ρίχ' την ολόκληρη. Αν χρειαστεί να περιμένουμε και για τρίτο μέρος θα κάνω κίνημα!

Απεχθάνομαι να γίνομαι πιεστικός, απλά...να!    



2:55 μ.μ.
Blogger Η Κουρούνα είπε και ελάλησε...

Πέπε, έφτασες εδώ; Θα τη ρίξω τη ρημάδα, αφού το ζητάς εσύ.    



2:01 μ.μ.
Blogger NIEMANDSROSE είπε και ελάλησε...

Κουρούνα, όπως βλέπεις είμεθα πορνόμυαλοι, παιδόφιλοι, νοσταλγοί και ανυπόμονοι θαυμαστές σου. Ρίχ'τη να πάει στα κομμάτια. Μας ξελίγωσες.    



10:41 μ.μ.
Blogger Chris είπε και ελάλησε...

Πολύ ωραίο το κείμενο, αλλά δε βλέπω συνέχεια κι ας έχει περάσει τόσος καιρός - τι έγινε, κόκαλα έχει; :p

Χρήστος Δ.    



» Σχολιάστε Το Υπέροχο Τούτο Κείμενο