ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
Το ενοικιαστήριο έγραφε "εσωτερικό δυάρι 50 τετραγωνικών, με θέα, 70 ευρώ". Κάποιο λάκκο έχει η φάβα, σκέφτηκα. Και είχε. Αυτό που είδα ήταν ένα εσωτερικό ημιυπόγειο με δύο δωμάτια, από τα παράθυρα των οποίων φαινόταν ένας ακάλυπτος 4Χ2. Η θέα; Ένας βρώμικος τοίχος με μια συκιά φυτρωμένη πάνω του. Ακόμα κι αν ξεπερνούσες τον εαυτό σου και ήθελες να βγεις να αράξεις εκεί έξω, ήταν αδύνατον. Τα παράθυρα καγκελόφραχτα και μπαλκονόπορτα δεν υπήρχε. Η σπιτονοικοκυρά διευκρίνισε πως ήθελε να νοικιάσει το κελεπούρι σε Έλληνες, αλλά ότι είχε γίνει λάθος στην τιμή και πως "το σπίτι ενοικιάζεται ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 150 ευρώ". Είχαμε πάει τρεις να δούμε το μέγαρο και μάλλον θεώρησε ότι θα παίζαμε σφαλιάρες μεταξύ μας για να το διεκδικήσουμε. Το χειρότερο; Σκέφτομαι να το νοικιάσω. Απλώς όταν θέλω να τηλεφωνήσω θα βγαίνω στο πεζοδρόμιο γιατί το κινητό δεν έχει σήμα εκεί. Ίσως βάλω και ένα τραπεζάκι με το λάπτοπ μου επάνω, να προσφέρω υπηρεσίες Ίντερνετ στους περαστικούς. Όλο και κάποιος γείτονας θα έχει ξεκλείδωτη ασύρματη σύνδεση...
Κουρούνα μου,
παρακαλώ να μεριμνήσεις δεόντως για σήμα ίντερνετ πριν προχωρήσεις στην ενοικίαση.
Λείπεις πολύ.
1:42 μ.μ.
Ανατρίχιασα...
Ναι, μας λείπεις.
2:19 μ.μ.
Καλύτερα να ψάξεις λίγο ακόμα, όχι απλά θα ψυχοπλακωθείς αλλά θα κινδυνεύεις κιόλας.
3:10 μ.μ.
Την καταλαβαίνω αυτή την απόγνωση του ενοικιαστηρίου. Πριν μερικά χρόνια, σε διαφορετικές πόλεις, ψάχναμε ταυτόχρόνα κι εγώ κι η αδερφή μου για σπίτι. Εκείνη έψαχνε ένα να χωρέσει τα έπιπλα της, εγώ ένα να έχει παράθυρο...
Για την βελτίωση της θέας, μπορώ να σας προτείνω να κολλήσετε μεγάλες αφίσες και φωτογραφίες στα παράθυρα.
5:38 μ.μ.
Καζακστανός γνωστός μου ΥΠενοικίασε ΕΝΑ δωμάτιο στην τιμή των 120 ευρώ (άρα το "κελεπούρι δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα).
Φίλη μου μένει σε ιδιόκτητο υπόγειο με ΕΝΑ δωμάτιο με θέα τον πάτο του ακαλύπτου και τα άπλυτα της αποπάνω. Φυσικά μέσα το χει κουκλί το σπίτι.
Εντάξει, αυτές είναι οι εποχές, όπου υπάρχουν μεγάλες ανάγκες και όλοι πιάνουν κώλους. Το θέμα είναι να βρεις το διαμάντι μέσα στη χέστρα, να γυρίσεις το διακόπτη του μυαλού ή αλλιώς, να κάνεις υπομονή και να πάρεις απόφαση ότι δε θα μείνεις εκεί πέρα για πάντα.
Ωστόσο θα συμφωνήσω με την ελληνίδα να ψάξεις και τίποτε άλλο μέχρι να το κλείσεις (είπαμε δεν είμαστε και μαζόχες) και στην τελική να διαπραγματευτείς την τιμή, λάθος my ass τα εβδομήντα ευρώ πες της, μη δεχτείς να δώσεις πάνω από 100-120. Αλλιώς να βρει καναν αλλοδαπό (που δε θέλει και καλά).
5:39 μ.μ.
A, και η φίλη μου στο υπόγειο ίντερνετ πιάνει. Αλλά εδώ δε σε παίρνω στον λαιμό μου.
7:44 μ.μ.
Συνταξιούχος "τύπου", μαγκιά!
Γράψε μου!
11:40 μ.μ.
αχ κουρούνα μου...
σε φιλώ (ελπίζω να μην ξεπέρασα όρια)
11:25 μ.μ.
Ξέχασες να αναφέρεις πως το παλατάκι διέθετε και τρία δάχτυλα κουτσουλιές στην είσοδο του σαλονιού.
Τα ξεχνάνε κάτι τέτοια ρε;
10:44 μ.μ.
Να πω ότι απορώ και εξίσταμαι, πώς με τέτοια πεζά θέματα όπως αυτό και το προηγούμενο βγάζεις αληθινή λογοτεχνία;...
Ότι μάλιστα μου κάνει κακή εντύπωση να σχολιάζουν οι άλλοι πραγματολογικά ζητήματα, λες και βλέπουν μόνο το δάχτυλο;
Μπα, δε λέω τίποτα. Θα με πάρεις για κόλακα.
7:35 π.μ.
Χαρίζω αντίσκοινο... Καλλίτερο θα είναι! Κι αν σχολιάζουμε πραγματολογικά, είναι από κούραση...
1:13 π.μ.
Πλάκα μας κάνεις, έτσι;
1:30 μ.μ.
Φυσικά, αγαπητό Ρεμάλι. Δε συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα του 2011, συμβαίνουν;
9:55 μ.μ.
Κουρούνα,χαλκοκουρούνα μήπως?
1:54 μ.μ.
Ωραία θα ήταν, είναι όμορφα πουλάκια. Αλλά μάλλον προς σταχτοκουρούνα φέρνω.
3:23 μ.μ.
Είχα καιρό να διαβάσω κάτι δικό σου. "Αποζημιώθηκα" με το παραπάνω. Είσαι γεννημένη χρονογράφος, αλλά...
5:53 μ.μ.
Σίγουρα δεν θα δώσεις πάνω από 70, αλλιώς να τής δώσεις να φάει το ενοικιαστήριο της απατεώνισσας. Αλλά πάρτο, μην κολλάς- υπόγειο ξευπόγειο, μην το παίρνεις και τόσο βαριά, σπιτάκι είναι κι αυτό... αρκεί να μην ελίναι υγρό. (έχω μείνει και ξέρω, και μύριζε και από την αποχέτευση...). Πάρτο τώρα και συνέχισε παράλληλα να ψάχνεις για κάτι καλύτερο. Φιλιά!
6:11 μ.μ.
Το διαδικτυακό σπίτι σου πάντως έχει κόσμο και σε περιμένει. (έχουμε κατσικωθεί και παραγγέλνουμε και πίτσες)
» Σχολιάστε Το Υπέροχο Τούτο Κείμενο